آسمان آبي مال ماست - چه شمال و چه جنوب چه غرب و چه شرق!!!
زير آسمان آبي
زیر آسمان آبی شادی ها در دل خود دارم، من، خاطره ها.
از منهی من در ایرانی زیبا، با رسم و رسومات قشنگ، پر جنگ و جدال، چون جوی
روان،م یگذرد.
مادری دارم من، به از یک گل رز ، کز هر دستش یک سنبل،
وز او جان ودلی دارم من،
که دلی شاد و لبی خندان است.
پدری دارم پر مهر ادب، چون دهد پند، ز او گیرم پند، کز هر سخنش چندی پند،
و خدایی که در این نز دیک است.
زیر آسمان آبی، همه ایم ایرانی،
وطنی داریم ما خیلی تاریخی
پر جنگ ولی قدر ندانیم آن را.
پس بیایید بدانیم قدر آن را،
که تاریخ ایران، تاریخ چو آن نشود هیچ
تخت جمشیدُ طاق ایوان ُ خانههای گلی.
تربت پاک آن شاعر شیرازی ایران کبیر،{حافظ}،
گلستان کرد شعر {سعدی} ایران را،
زنده باشد پارسی، چو فکر نیک او باشد ،آن مرد شاعر،{فردوسی}
که او زنده کرد بدین سان پارسی،
و چو کوروش باشد بدین بوم و بر :
همه یکسان شوند ایرانی ،
و ایران شود همچو دُرهای درخشان در طبق پُر.
اگه دیدی (کل وبلاگ) قشنگه. نظر(سیب) یادت نره







































